Μπορεί το CGM να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη της εξέλιξης σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1;

Ανδριανή Βαζαίου, MD, PhD
Παιδίατρος-Διαβητολόγος
Διευθύντρια
Υπεύθυνη Διαβητολογικού Κέντρου
Α΄ Παιδιατρική Κλινική, Νοσοκομείο Παίδων «Π&Α Κυριακού»

Πολλοί ερευνητές έχουν επικεντρωθεί στην προσπάθεια της έγκαιρης και ορθής αναγνώρισης των ατόμων που πρόκειται να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔτ1) στα επόμενα χρόνια. Για την αναγνώριση των ατόμων που είναι υψηλού κινδύνου γίνεται από τους ερευνητές έλεγχος σχετικά με την παρουσία αυτοαντισωμάτων για ΣΔτ1. Τα άτομα με θετικά αντισώματα και τα οποία είναι σε στάδιο προδιαβήτη 1 ελέγχονται στη συνέχεια με δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη για να διευκρινιστεί κατά πόσον συνυπάρχει δυσγλυκαιμία, δηλαδή διαταραγμένος μεταβολισμός της γλυκόζης και επομένως υπάρχει αυξημένος κίνδυνος διαβήτη στους επόμενους μήνες.

Σε μια πρόσφατη μελέτη διερευνήθηκε κατά πόσον μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το σύστημα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) για την πρόβλεψη των ατόμων που θα παρουσιάσουν στη συνέχεια διαβήτη (στάδιο 3). Ελέγχθηκαν 91 παιδιά με αυτοαντισώματα που παρακολουθούνταν για την εμφάνιση ΣΔτ1. Από αυτά 16 (18%) προχώρησαν σε σακχαρώδη διαβήτη, σε διάμεσο χρόνο 4,5 μήνες. Οι αναλυτές έδειξαν ότι ο κίνδυνος προόδου σε διαβήτη σε έναν χρόνο ήταν 80% σε εκείνους που είχαν πάνω από 10% του χρόνου τους σε επίπεδα σακχάρου >140 mg/dL και επομένως το CGM μπορούσε να προβλέψει την επικείμενη εμφάνιση διαβήτη. Η πρόταση της ερευνητικής ομάδας ήταν ότι το CGM μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κλινικές μελέτες για την παρακολούθηση ατόμων υψηλού κινδύνου για εμφάνιση διαβήτη. Αν και απαιτείται επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων σε μεγαλύτερο δείγμα για τον ορισμό των ορίων στο CGM που θα είναι ο καλύτερος δείκτης για την πρόβλεψη εκείνων οι οποίοι θα προχωρήσουν σε διαβήτη, η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει τις δυνατότητες του CGM ως εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις μελέτες πρόβλεψης εμφάνισης ΣΔτ1, προσθέτοντας μια ακόμη διαγνωστική μέθοδο στη φαρέτρα των επιστημόνων.