Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πιο ευέλικτα σχήματα για την ανακοίνωση των γευμάτων σε σχέση με τον ακριβή προσδιορισμό των υδατανθράκων σε άτομα που χρησιμοποιούν προηγμένο υβριδικό κλειστό κύκλωμα 780G;

Ανδριανή Βαζαίου, MD, PhD
Παιδίατρος-Διαβητολόγος
Διευθύντρια
Υπεύθυνη Διαβητολογικού Κέντρου
Α΄ Παιδιατρική Κλινική, Νοσοκομείο Παίδων «Π&Α Κυριακού»

Η καταμέτρηση των υδατανθράκων συνιστά βασικό στοιχείο της αντιμετώπισης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 1 (ΣΔτ1), τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες και σε συνδυασμό με το εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας και τη συνεχή παρακολούθηση της γλυκόζης συμβάλλει στη μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Το εν λόγω αποτέλεσμα επιβεβαίωσαν πρόσφατες αναλύσεις μεγάλου αριθμού μελετών, οι οποίες έδειξαν ότι η καταμέτρηση των υδατανθράκων βοηθά στη μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Για τον λόγο αυτόν υπάρχει ισχυρή σύσταση προς τα άτομα με διαβήτη να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη προτροπή. Ωστόσο, οι μελέτες έχουν δείξει ότι το 41% των ασθενών δεν μετρούν τους υδατάνθρακες με ακρίβεια, ενώ η καταμέτρηση των υδατανθράκων εκλαμβάνεται ως μία από τις πλέον ενοχλητικές διαδικασίες στην αντιμετώπιση του ΣΔτ1. Για τον λόγο αυτόν σχεδιάστηκε μια μελέτη, η οποία ως στόχο είχε να διερευνήσει κατά πόσο υπάρχει διαφορά στον γλυκαιμικό έλεγχο μεταξύ της χρήσης ενός περισσότερο ευέλικτου και απλούστερου σχήματος στην καταμέτρηση των υδατανθράκων και του συστήματος που βασίζεται στην πιο ακριβή καταμέτρηση των υδατανθράκων του γεύματος, σε άτομα τα οποία χρησιμοποιούσαν το προηγμένο υβριδικό κλειστό κύκλωμα της εταιρείας Medtronic 780G. Στη μελέτη συμμετείχαν 34 άτομα με ΣΔτ1, ηλικίας 12−18 ετών, τα οποία ακολουθούσαν σχήμα πολλαπλών ενέσεων και ξεκίνησαν το προηγμένο υβριδικό σύστημα με αντλία συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης 780G και συνεχή παρακολούθηση γλυκόζης με αισθητήρα Guardian 4. Τα άτομα αυτά χωρίστηκαν με τυχαίο τρόπο σε δύο ομάδες, οι οποίες αποτελούνταν από 17 άτομα η καθεμιά. Η μια ομάδα έμαθε να μετρά με ακρίβεια τους υδατάνθρακες τους οποίους δήλωνε στα γεύματα για τη χορήγηση της γευματικής ινσουλίνης, ενώ η άλλη ομάδα είχε τη δυνατότητα να δηλώσει ένα από τα 3 γεύματα που είχαν χαρακτηριστεί ως εξής: Σύνηθες γεύμα: 40−70 g υδατανθράκων, μεγάλο: 60−90 g και μικρό (snack): 15−20 g. Τα γεύματα εξατομικεύτηκαν μετά από συζήτηση με τον διαιτολόγο για το μέγεθος του συνήθους γεύματος. Για παράδειγμα, εάν για το άτομο με διαβήτη που ακολουθούσε το ευέλικτο σχήμα το σύνηθες γεύμα ήταν 60 g δήλωνε 90 g για το μεγάλο και 20 g για το μικρό. Υπό αυτή την έννοια είχε να θυμάται μόνο 3 αριθμούς, δηλαδή 20 g, 60 g και 90 g. Tα άτομα παρακολουθήθηκαν για 12 εβδομάδες αρχικά, με ενδιάμεσες επισκέψεις για τον έλεγχο της συμμόρφωσης στις οδηγίες της επιστημονικής ομάδας. Ο στόχος ήταν να εκτιμηθεί η διαφορά στον χρόνο εντός 70−180 mg/ dL, στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, καθώς και στους άλλους δείκτες της γλυκαιμικής ρύθμισης.

Το κύριο εύρημα της μελέτης αναφερόταν στο ότι ο γλυκαιμικός έλεγχος ήταν καλύτερος στην ομάδα με τον ακριβή προσδιορισμό των υδατανθράκων σε σύγκριση με την ομάδα που ακολουθούσε το ευέλικτο σχήμα, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι, ως μέθοδος, ο ακριβής προσδιορισμός των υδατανθράκων ήταν σημαντικά καλύτερος και θα πρέπει να προτιμάται από τα άτομα με διαβήτη που ακολουθούν εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας με αντλία προηγμένου υβριδικού κλειστού κυκλώματος στην προσπάθειά τους να βελτιστοποιήσουν τη θεραπεία τους, επιτυγχάνοντας ακόμη καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο. Η ομάδα του ακριβούς προσδιορισμού των υδατανθράκων είχε 6,8% μεγαλύτερο χρόνο εντός στόχου και σημαντικά μικρότερο χρόνο κατά 2,7% σε σάκχαρα >250 mg/dL. Δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ των ομάδων στον χρόνο σε υπογλυκαιμία, και μεταξύ 180−250 mg/ dL, καθώς και στην HbA1c, όπως, επίσης, και σε θέματα ασφάλειας. Θα πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί ότι, αν και υποδεέστερη, η ομάδα των ατόμων που ακολουθούσε το πλέον ευέλικτο σχήμα πέτυχε τους γλυκαιμικούς στόχους σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις των επιστημονικών οργανισμών. Συγκεκριμένα, συνολικά 70% των συμμετεχόντων στη μελέτη είχαν γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη <7% στο τέλος της μελέτης και ποσοστό 67% είχε χρόνο εντός στόχου >70% και 82% χρόνο κάτω από τον στόχο, δηλαδή σε υπογλυκαιμία <4%. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την ομάδα των ατόμων που ακολούθησαν ευέλικτο σχήμα ήταν 75%, 72% και 86%. Παρακολούθηση των δύο ομάδων για χρονικό διάστημα 12 μηνών έδειξε παρόμοια αποτελέσματα με εκείνα των 12 εβδομάδων με την ομάδα που ακολουθούσε το σχήμα με τον ακριβή προσδιορισμό