Οι οδηγίες επισημαίνουν ότι για να επιτύχουμε μια καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη (κυρίως του τύπου 2) απαιτείται ο συνδυασμός τριών ή περισσότερων συμπεριφορικών παραγόντων τρόπου ζωής χαμηλού κινδύνου που σχετίζονται με την υγεία. Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν τη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, την τακτική σωματική δραστηριότητα, την αποχή ή τη διακοπή του καπνίσματος και την κατανάλωση οινοπνεύματος. Η κατανάλωση του οινοπνεύματος πρέπει να κυμαίνεται από μηδενική έως περιορισμένη. Δεν συνιστάται πλέον η κατανάλωση του οινοπνεύματος σε οπιοδήποτε επίπεδο. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός έχει συσχετιστεί με σχεδόν 80% μείωση του κινδύνου για ΣΔτ2.

Σωματικό βάρος

Άτομα με διαβήτη και με υπερβάλλον βάρος ή με παχυσαρκία θα πρέπει να υποστηρίζονται διαιτολογικά από διαιτολόγους με εξειδίκευση και εμπειρία στον διαβήτη, με προγράμματα και θεραπείες διατροφής που στοχεύουν στην επίτευξη και στη διατήρηση μακροχρόνια της απώλειας βάρους. Προτείνεται πλέον μια ποικιλία τύπων δίαιτας για την απώλεια βάρους, με διαφορετικές αναλογίες μακροθρεπτικών συστατικών. Ανάμεσα στις διατροφικές προσεγγίσεις που προτείνονται είναι και τα προγράμματα υποκατάστασης γευμάτων με προϊόντα «φόρμουλας» χαμηλής ενέργειας τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν, είτε προσωρινά για την απώλεια βάρους ως «ολική αντικατάσταση γευμάτων» (αντικαθιστώντας όλα τα γεύματα) είτε αντικαθιστώντας 1–2 γεύματα/ ημέρα. Αν και τα διαιτολόγια μειωμένων υδατανθράκων είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, την ίδια στιγμή δεν συνιστώνται οι κετογονικές δίαιτες πολύ χαμηλών υδατανθράκων για την επιθυμητή απώλεια βάρους. Σύμφωνα με στοιχεία από μεγάλες μελέτες, όπως η μελέτη Direct, η απώλεια βάρους αποσκοπεί και στην επίτευξη της υποστροφής ή της ύφεσης του ΣΔτ2 (HbA1c <6,5%, χωρίς φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης) σε άτομα με υπερβάλλον βάρος ή παχυσαρκία.

Υδατάνθρακες

Ένα ευρύ φάσμα πρόσληψης υδατανθράκων είναι πλέον αποδεκτό αφού δεν υπάρχει μια ιδανική αναλογία ως προς τα μακροθρεπτικά συστατικά. Οι οδηγίες προτείνουν μια γενικά μειωμένη πρόσληψή τους, αλλά οι πολύ χαμηλές προσλήψεις υδατανθράκων, όπως με κετογονικές δίαιτες, δεν συνιστώνται. Με τον όρο κετογονική δίαιτα εννοούνται διαιτολόγια με πάρα πολύ περιορισμένη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες (λιγότερο από 20 γραμμάρια ημερησίως). Τα τρόφιμα που είναι φυσικά πλούσια σε διαιτητικές ίνες, (π. χ δημητριακά ολικής, όσπρια), θα πρέπει να ενθαρρύνονται και η πρόσληψη διαιτητικών ινών πρέπει να είναι τουλάχιστον 35 g την ημέρα (4 g ανά 1.000 θερμιδικής πρόσληψης). Την προσότητα αυτή μπορούμε να την προσλάβουμε μέσω διατροφής με ελάχιστα επεξεργασμένα δημητριακά όπως ψωμί ολικής άλεσης, καστανό ρύζι, πίτουρο βρώμης, λαχανικά, όσπρια, σπόρους (λιναρόσπορο, σπόρους τσία), ξηρούς καρπούς και ολόκληρα φρούτα αντί χυμών. Την ίδια στιγμή επισημαίνεται ότι ειδικά εμπλουτισμένες σε φυτικές ίνες τροφές και συμπληρώματα φυτικών ινών των παραπάνω παραγόντων θα πρέπει να λαμβάνονται, όταν δεν είναι δυνατή η επαρκής πρόσληψη ινών μόνο από τη συνήθη διατροφή. Οι προσλήψεις ελεύθερων ή απλών σακχάρων π. χ ζάχαρη, θα πρέπει να είναι λιγότερο από 10% της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης, ενώ την ίδια στιγμή μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια τα μη θερμιδογόνα γλυκαντικά (NNS) μέσα από την αντικατάσταση των σακχάρων σε τρόφιμα και ποτά. Τέλος, επισημαίνεται ότι η καταμέτρηση των υδατανθράκων είναι η πλέον χρήσιμη προσέγγιση για τον προσδιορισμό της δόσης ινσουλίνης κατά το γεύμα.

Λιπαρά

Τα διαιτητικά λιπαρά θα πρέπει να προέρχονται κυρίως από φυτικές τροφές, (π. χ ελαιόλαδο, αβοκάντο), με υψηλή περιεκτικότητα τόσο σε μονοακόρεστα όσο και σε πολυακόρεστα λιπαρά, όπως πχ λιπαρά που βρίσκονται σε ξηρούς καρπούς, σπόρους και τα λιπαρά ψάρια. Την ίδια στιγμή η πρόσληψη κορεσμένων και trans λιπαρών θα πρέπει να είναι <10% και <1% της συνολικής ενέργειας, αντίστοιχα. Οι συστάσεις επισημαίνουν ότι όταν μειώνονται τα κορεσμένα λίπη, η αντικατάσταση θα πρέπει να είναι κυρίως με πολυακόρεστα λίπη φυτικής προέλευσης, που περιέχουν τόσο ω-6 όσο και ω-3 λιπαρά οξέα, και μονοακόρεστα λίπη, όπως αυτά που βρίσκονται σε ξηρούς καρπούς, σπόρους και μη υδρογονωμένα μη τροπικά φυτικά έλαια όπως π. χ το ελαιόλαδο.