Το ζωηρό βάδισμα επιβραδύνει τη γήρανση
Ανδριανή Βαζαίου, MD, PhD
Παιδίατρος-Διαβητολόγος
Διευθύντρια, Υπεύθυνη Διαβητολογικού Κέντρου
Α΄ Παιδιατρική Κλινική, Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού»
Το βάδισμα είναι μια απλή και εύκολα προσβάσιμη σωματική δραστηριότητα σε όλες τις ηλικίες, με ευεργετικά αποτελέσματα στη σωματική, στην ψυχική και στην κοινωνική υγεία. Για τον λόγο αυτόν επιλέγεται συχνά ως μέθοδος παρέμβασης σε διάφορες μελέτες. Σχετίζεται με καλύτερη φυσική κατάσταση, καθώς και με μείωση της καρδιαγγειακής νόσου και της θνητότητας.
Ωστόσο, έχει δειχθεί ότι ο ρυθμός του βήματος είναι αυτός που έχει την ισχυρότερη συσχέτιση με την επιβίωση και αποτελεί τον καλύτερο δείκτη καρδιαγγειακής θνητότητας και θνητότητας από όλα τα αίτια, σε σύγκριση με άλλους δείκτες σωματικής δραστηριότητας ή διατροφής. Σε προηγούμενη μελέτη από το Ηνωμένο Βασίλειο είχε δειχθεί ότι όσοι βαδίζουν με ζωηρό βήμα 10 λεπτά την ημέρα έχουν έως και 20 χρόνια μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης σε σχέση με όσους βαδίζουν αργά. Η σημασία αυτού του δείκτη έγκειται στο ότι ο ρυθμός του βήματος επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η καρδιοαναπνευστική ικανότητα, η μυϊκή δύναμη και η λειτουργία του νευρικού συστήματος, και έτσι αντανακλά τη συνολική κατάσταση της υγείας μας.
Συσχέτιση τελομερών με το ζωηρό βήμα
Σε μια πρόσφατη μελέτη επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Leicester εξετάστηκαν δεδομένα 405.981 ενηλίκων μέσης ηλικίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τους οποίους υπήρχαν δείγματα DNA και πληροφορίες για την ένταση του βηματισμού τους, καταγεγραμμένες με επιταχυνσιόμετρα. Η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα που βαδίζουν τακτικά με γρήγορο ρυθμό μπορεί να επιβραδύνουν τον ρυθμό της γήρανσης κατά 16 χρόνια.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι 8.200 βήματα την ημέρα μειώνουν τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης, υπνικής άπνοιας και κατάθλιψης. Επιπλέον, βελτιώνουν την αντίληψη, τη συγκέντρωση κατά 33%, την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων κατά 9%, τη βραχυπρόθεσμη μνήμη κατά 12% και την ταχύτητα αντίδρασης κατά 10%, ενώ μειώνουν τα επίπεδα άγχους κατά 43%. Η άσκηση αυτή αντιστοιχεί συνολικά σε 150 λεπτά την εβδομάδα, που μπορούν να κατανεμηθούν σε 5 φορές των 30 λεπτών.
Οι ερευνητές συνέδεσαν το ζωηρό βάδισμα με το μήκος των τελομερών των χρωμοσωμάτων των λευκών αιμοσφαιρίων. Τα τελομερή είναι τα άκρα των χρωμοσωμάτων που τα προστατεύουν από φθορά και μικραίνουν καθώς μεγαλώνουμε, γι’ αυτό θεωρούνται δείκτης της βιολογικής ηλικίας. Η μελέτη έδειξε ότι όσοι βάδιζαν τακτικά με γρήγορο ρυθμό είχαν σημαντικά μακρύτερα τελομερή από όσους βάδιζαν αργά. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν είναι η άσκηση αυτή καθαυτή, αλλά η έντασή της που σχετίζεται με το μήκος των τελομερών.
Στο επόμενο στάδιο, οι μελετητές θα διερευνήσουν κατά πόσον μια παρέμβαση στη συμπεριφορά, με την υιοθέτηση απλών συνηθειών όπως ο ζωηρός βηματισμός, μπορεί να μειώσει τη φθορά των χρωμοσωμάτων μας.
Βιβλιογραφία
1. Dempsey PC, Musicha C, Rowlands AV, Davies M, Khunti K,
Razieh C et al. Investigation of a UK biobank cohort reveals
causal associations of self-reported walking pace with telomere
length. Commun Biol 2022, 5:381.
